Przejdź do treści

Zrekonstruuj strukturę argumentu z artykułu lub rozdziału filozoficznego

Wklej dłuższy wywód akademicki lub esej i zamień go w przejrzysty szkielet logiczny: Przesłanka 1, Przesłanka 2, kroki pośrednie i Wniosek.

W następnym kroku dodasz zdjęcie lub plik PDF w oknie rozmowy

Zasady rzetelnej rekonstrukcji argumentu w pracy seminaryjnej

  1. 01

    Zacznij od końca: zlokalizuj główny wniosek autora

    Zanim wypiszesz przesłanki, ustal jednoznacznie jedno zdanie, do którego przekonania zmierza cały badany rozdział.

  2. 02

    Odrzuć tło historyczne, retorykę i barwne przykłady

    Anuluj na chwilę dygresje i metafory — w numerowanym szkielecie zostają wyłącznie zdania konieczne do tego, by wniosek wynikał logicznie.

  3. 03

    Uzupełnij brakujące ogniwa w nawiasach kwadratowych

    Zgodnie z zasadą życzliwości dopisz milczące założenia autora tak, aby wywód był formalnie poprawny (valid).

  4. 04

    Oznacz punkty wejścia dla potencjalnej krytyki

    Przy każdej przesłance zanotuj krótko, jakimi racjami autor ją wspiera i która z nich najłatwiej poddaje się podważeniu.

Najczęściej zadawane pytania

Co w dydaktyce filozofii oznacza zapis argumentu w „postaci standardowej” (standard form)?

To pionowa lista ponumerowanych zdań oznajmujących (P1, P2, P3...), pod kreską zamknięta wnioskiem (W) ze wskazaniem, z których dokładnie punktów i na mocy jakiej reguły on wynika.

Po co uzupełniać luki za autora, zamiast od razu wytknąć mu przeskok myślowy?

Dobra robota filozoficzna bada najmocniejszą możliwą wersję badanego stanowiska; łatwe wypunktowanie skrótu stylistycznego nie posuwa naprzód wiedzy o samym problemie.

Jak odróżnić w długim tekście wniosek pośredni od wniosku ostatecznego?

Sprawdź kierunek strzałki uzasadniania: jeśli zdanie A jest dowodzone za pomocą wcześniejszych zdań, a zaraz potem samo służy jako powód dla zdania B, to A jest lematem (wnioskiem pośrednim).

Dowiedz się więcej

Powiązane poradniki i wyjaśnienia do tego zadania