Przejdź do treści

Zbadaj paradoks tolerancji Karla Poppera i granice otwartego społeczeństwa

Sprawdź, co naprawdę napisał Karl Popper w przypisie do „Społeczeństwa otwartego” — i jak nie używać jego paradoksu do uciszania zwykłych oponentów.

Cztery rozróżnienia chroniące paradoks Poppera przed nadużyciem

  1. 01

    Przeczytaj brakującą drugą połowę słynnego przypisu

    Popper zastrzegł wyraźnie: dopóki nietolerancyjnym można przeciwstawić się racjonalną argumentacją, tłumienie ich zakazem byłoby bardzo nierozsądne.

  2. 02

    Wyznacz próg przejścia od słów do pięści

    Granica Poppera uruchamia się dopiero tam, gdzie ruch odrzuca samą debatę i każe swoim zwolennikom odpowiadać na argumenty przemocą fizyczną.

  3. 03

    Porównaj ostrożny warunek Johna Rawlsa

    Rawls pisał, że sprawiedliwe państwo powinno tolerować nawet nietolerancyjnych, dopóki nie zagrażają oni realnie i bezpośrednio bezpieczeństwu wolnych instytucji.

  4. 04

    Odróżnij nietolerancję od ostrej różnicy światopoglądowej

    Nazwanie każdego niewygodnego poglądu „nietolerancją wyłączoną z debaty” niszczy dokładnie to otwarte społeczeństwo, którego bronił Popper.

Najczęściej zadawane pytania

W jakiej książce i w jakim roku Karl Popper sformułował paradoks tolerancji?

W przypisie do rozdziału 7 pierwszego tomu „Społeczeństwa otwartego i jego wrogów” z 1945 roku, pisanego w bezpośrednim cieniu upadku Republiki Weimarskiej wobec nazizmu.

Dlaczego John Stuart Mill uważał, że zakazanie fałszywego poglądu szkodzi również prawdzie?

Argumentował, że prawda niekonfrontowana z wyzwaniami zamienia się z czasem w martwy dogmat powtarzany z nawyku bez rozumienia racji, które za nią stoją.

Czym różni się tolerancja państwowa od zasad prywatnego klubu lub stołu?

Państwo dysponuje monopolem przymusu, więc jego zakazy muszą być skrajnie oszczędne; dobrowolne seminarium czy grupa tematyczna naturalnie ustala węższe reguły kultury rozmowy.

Dowiedz się więcej

Powiązane poradniki i wyjaśnienia do tego zadania